DE MEEST AAN BEN GESTELDE VRAGEN

 

Vraag 1: ‘waarom zijn deze verhalen gratis op het internet te lezen en te downloaden? Zo verdien je toch niks?’

Antwoord: ‘Dat is waar. Helaas bestaat in Nederland bijna geen markt voor het korte verhaal. Dat is jammer, vooral omdat het haaks staat op mijn grote drang tot schrijven. Toch ben ik ermee begonnen, simpelweg om de reden dat er nu eenmaal situaties en voorvallen bestaan die erom vragen beschreven te worden en in een andere vorm hun kracht zouden verliezen. Ik beschouw daarom elk verhaaltje als een fles champagne waar de lezer de kurk vanaf slaat. Het moet leuk blijven. Teveel ervan en het verfrissende effect is weg. Ik ben ook bang dat als ik ze niet opschrijf en publiceer, het idee erachter samen met mij zal verdwijnen. Op deze manier, het ze gratis beschikbaar stellen dan heeft een ander er nog wat aan. Maar donaties worden altijd op prijs gesteld.’

 

Vraag 2: ‘Ik zie dat je boeken in Europa alleen te koop zijn via Amazon. Kan ik ze ook ergens anders bestellen?

Antwoord: Ze zijn ook elders te koop, via de Nederlandse online boekwinkels. Bezoek daarvoor deze pagina. Ze zijn ook rechtstreeks bij mij te bestellen, dan worden ze op verzoek gesigneerd.

 

Vraag 3: ‘waarom staan er advertenties op sommige pagina’s?’

Antwoord: ‘uit pure noodzaak. De door mij geschreven verhalen zijn gratis en nooit uitgegeven (zie vraag 1.). Om zoveel mogelijk kostendekkend te kunnen werken heb ik (tegen mijn zin) voor deze oplossing moeten kiezen. In feite veranderd niets aan de situatie. Je gaat naar de boekhandel om een boek te kopen of je ziet heel even een advertentie. Ik probeer de ‘schade’ zo beperkt mogelijk te houden. Ik nodig de lezer dan ook uitdrukkelijk uit af en toe een keer op een advertentie van mijn sponsors te klikken. Daarmee helpt hij mij mijn werk voort te kunnen zetten.’

 

Vraag 4: ‘waarom deze website?’

Antwoord:  ‘mijn op Social Media en elders gepubliceerde verhalen worden inmiddels door ruim 20.000 bezoekers gelezen. Er is ook een radiostation die ze uitzendt. Dat aantal groeit nog steeds wat het bijna onpraktisch maakt om ze elke week afzonderlijk te plaatsen. Een website maakt het werk een stuk eenvoudiger en heb ik meer tijd over om te schrijven. Maar ik ben nog steeds op zoek naar een dag- of weekblad dat bereid is een stukje voor een wekelijks door mij geschreven verhaal vrij te maken.’

 

Vraag 5: ‘Worden je verhalen ook in boekvorm uitgegeven?’

Antwoord: ‘Tot op heden zijn de (52) verhalen uit de bundel ‘CAPRIOLEN MAKEN’ (Jaargang 1) in boekvorm te koop. Direct of net voor het verstrijken van een jaargang (52 weken) verschijnt de betreffende bundel op Amazon of op deze website als zijnde verkrijgbaar.

 

Vraag 6: ‘je schrijft onder meer ook thrillers, zowel in het Nederlands als in het Engels. Daarnaast iedere week een nieuw kort verhaal en verder SF, flash-fiction, non-fictie, romans. Doe je alles alleen of heb je hulp?’

Antwoord: ‘voor wat betreft de korte verhalen komt alles voort uit wat ik persoonlijk meemaak of uit mijn fantasie. Bij het schrijven van de op feiten gebaseerde thrillers krijg ik hulp van professionele editors en proeflezers. Voor het Engelstalige werk wordt ik vanwege de vertaling eveneens bijgestaan door twee Engelstalige editors en proeflezers. Zonder hen ben ik reddeloos verloren. Soms werkt mijn vrouw mee bij de verzending van gesigneerde exemplaren en de totstandkoming van door mij ontworpen boekenleggers voor mijn fans. Marketing, adverteren, promoten, ontwerpen van de omslagen, het opmaken van de boeken, e-mails beantwoorden, onderzoek doen, dat doe ik allemaal zelf.’

 

Vraag 7: ‘Dat is veel. Heb je naast dat alles nog wel tijd om te schrijven?’

Antwoord: ‘De rompslomp eromheen kost 90% van mijn beschikbare werktijd. De resterende uren breng ik schrijvend door, vaak uit tijdgebrek ook ‘s nachts. Ik weet het, wat ik doe is ongezond maar ik kan er niet mee stoppen. Het is een ziekte.’

 

Vraag 8: ‘Je schrijft ook over je jaren in de Filippijnen, onder meer over het ongeluk dat je overleden vrouw overkwam. Wat wil je daarmee bereiken?’

Antwoord: ‘Erover schrijven is voor mij een verwerkingsproces waar ik nadien, sinds 1998 nooit de kans voor kreeg. In mijn omgeving werd het mij verboden er met anderen over te praten. Dit zie ik als een soort inhaalslag.’

 

Vraag 9: ‘Je beschrijft in je verhalen je stiefvader op een negatieve manier. Waarom?’

Antwoord: ‘Dat heeft hij verdiend voor 40 jaar lang toneel te hebben gespeeld dat hij van mijn moeder hield. Bij haar crematie was het nog steeds voetbal waar het om draaide en heeft hij geen traan gelaten. Daarvoor pak ik hem terug.’